ایران - زندانی سیاسی صالح کهندل :شاهرخ قهرمان هرگز نمی‌میرد

زندانی سیاسی صالح کهندل

نوشته‌ای از صالح کهندل،لحظاتی از هنگام مواجه با چهره خونین زندانی سیاسی شاهرخ زمانی 

شاهرخ قهرمان هرگز نمی‌میرد

يك ساعت قبل هم سلولى، همشهرى وهم رزم قهرمان شاهرخ زمانى،با حالت اضطراب به سراغم آمد وگفت: شاهرخ را هرچه صدا ميكنم جواب نمى دهد وهيچ حركتى ندارد، بى اختيار گفتم مگر ميشود او حركتى نداشته باشد ؟ شاهرخ حتى درخواب هم جنب وجوش دارد، به سراغش رفتم وقتى چهره اش راديدم كه خون از دهان ودماغش بيرون زده بود وهيچ حركتى ندارد ، باور نكردم ، نه اين شاهرخ نيست وامكان ندارد او به خواب ابدى برود ، چون اورابه اين جرم متهم كرده بودند كه مرده ها رازنده ميكند وآنها كه در خواب هستند بيدار ميكند، وچگونه امكان دارد كسى كه ازخواب نفرت دارد به خواب ابدى برود ؟ نه من باور ندارم كه او مرده است ، بلكه او مثل هزاران قهرمان ديگر شهيد وگرامى جاودانه شد وهر لحظه بر سر ظالمان فرياد ميزند ومردم را به مقاومت دعوت ميكند ،بى اختيار زار زار گريه ميكردم وكسى نبود كه دلداريم بدهد ، ناگهان احساس كردم با نگاهى دوست داشتنى در كنارم ايستاده وبازبان شيرين مادريش ( تركى) فرياد مى زند و ميگويد ( انقلابلارهيچ وقت اولمزلو) انقلابى هيچ وقت نمى ميرد ( بونى فقط انقلابيلارقانارلار) اين را فقط يك انقلابى ميفهمد ، اشك چشمانم را پاك كردم ولى چرا دروغ بگويم اين فقط يك حركت شكلكى بود وفايده نميكرد باز اشك چشمانم امانم نميداد دوباره احساس كردم دركنارم ايستاده وميگويد ، چرا براى من گريه ميكنى توكه من را بهتراز هركس ميشناسى و مى دانى من براى خوشبختى وشادى مردم مبارزه ميكنم وهيچ وقت نخواهم مرد ولى اگر دلت گرفته و مى خواهى گريه كنى من رابهانه نكن به اطرافت نگاه بكن وبه حال انها گريه بكن كه سالهاست روحشان مرده وفقط به ظاهر زنده اند.

آرى شاهرخى كه من مى شناسم بزرگتر از مرگ است .

او هرگز نخواهد مرد .

وبراى احياى حقوق كارگران هميشه فرياد خواهد زد.

زندان گوهردشت كرج.

صالح كهندل - زندان گوهردشت

١٣٩٤/٦/٢٢

ایران - حماسه های جاودان یک خلق بپاخاسته

زندانی سیاسی صالح  کهندل

درود بر زندانیان سیاسی  که با مقاومت  حماسی شان  درزندانهای قرون وسطایی خامنه ای  وروحانی شیاد  شرف  یک خلق را حفاظت  ونگاهبانی میکنند .درود برعزمشان  وپایدار رزمشان .

اینک توجه شما دوستان  عزیز را به مطلبی از زندانی سیاسی صالح کهندل جلب میکنم

 جشن گوساله ملا نصر الدین

 زن ملا نصرالدین تعریف می‌کرد: ما برای گوساله مان، دوبار جشن گرفتیم، یکی برای تولدش که خیال می‌کردیم وقتی بزرگ می‌شود کلی شیر می‌دهد، مقداری خودمان می‌خوریم و بقیه آن را می‌فروشیم... و تعدادی گوساله بدنیا می‌آورد. یک جشن هم برای مرگش، چون از روزی که متولد شد هر روز به‌اندازه بیست تا گاو می‌خورد و تا آخر عمر به‌اندازه یک بزغاله هم شیر نداد و هر روز هم به‌خاطر مزاحمت دائم با همسایه‌ها دعوا داشتیم.