تسلیت زندانی سیاسی خالد حردانی به خانواده محمد حمادی

زندانی سیاسی خالد حردانی

اعدام، کشتار، ترور، تهدید و قتل مخالفان نظام جور و جنایت به‌طور رسمی و غیررسمی آشکار و مخفیانه ادامه دارد.

همانطور  که خانم رجوی رئیس جمهور مقاومت  ایران در 18مهر 1394 در کنفرانسی در پاریس به مناسبت روز جهانی علیه اعدام گفتند :نقض حقوق‌بشر در دوره روحانی جهش کرده است .

نقض حقوق‌بشر در همه زمینه‌ها جهش کرده و تمام مردم ایران را هدف قرار داده است؛ از مدافعان حقوق‌بشر تا زنان و جوانان و معلمان که اخیرا باز هم دست به اعتراض زدند ‏و از مسیحیان، بهاییها و اهل تسنن، تا هموطنان عرب و بلوچ و کرد. چند ماه پیش بود که کارگر مبارز شاهرخ زمانی در زندان گوهردشت  به طرز مشکوکی جان سپرد.

 راستی چرا زندانیان سیاسی در ایران، زجرکش یا حلق‌آویز می‌شوند و جهان خاموش است؟ چرا نوجوانان در ایران اعدام می‌شوند و جهان نسبت به آن ساکت است؟

امروز در در زندانهای سراسر کشور، تعداد زیادی از هموطنان بی‌دفاع ما مخفیانه اعدام می‌شوند و چند هزار نفر زیر حکم اعدام‌ قرار دارند.

حیات و حاکمیت این رژیم در گروی اعدامهاست زیرا اگر اعدام‌ نباشد، دیگر چه چیزی جلودار انفجار خشم عمومی و اجتماعات جوشان توده‌های مردم است؟

 اگر اعدامها نباشد آخوندها با چه اهرمی می‌توانند تمام آزادیهای

مردم را سلب کنند و سرکوب و ارعاب و محدودیت را تا خصوصی‌ترین زوایای زندگی مردم گسترش دهند؟ اگر اعدا‌مها نباشد آخوندها چگونه می‌توانند هر روز قیمتها را چند برابر کنند، و هر روز درآمد و ثروت مردم را برای جنگ در منطقه یا غارت و زندگی فوق اشرافی خود به باد بدهند؟

اما با وجود همه این سرکوبها که ظرفیت انفجاری جامعه را هرچه افزون‌تر می‌کند، آخوندها باید بدانند که سرانجام توسط مردم و مقاومت سازمان‌یافته آنها به زیر کشیده خواهند شد.

خالد حردانی، زندانی سیاسی محبوس در بند۴ سالن ۱۲ زندان گوهردشت کرج در نامه‌ای به خانواده محمد حمادی زندانی اهوازی که صبح روز جمعه، ۶آذرماه ۱۳۹۴ به دلایل نامعلومی در زندان شیبان اهوازجان باخت، با آرزوی تسلی خداوند برای خانواده محمد حمادی و آرزوی صبر و بردباری، نوشت: محمد در راه آزادی جان داد و یادش همیشه در قلب ها زنده خواهد ماند.

از سال‌های گذشته بسیاری از زندانیان در زندان‌های ایران مورد آزار و اذیت و شکنجه قرار گرفته‌اند و اکثر زندانیانی که در زندان در مقابل نقض حقوق قانونی و حقوق بشر سکوت نکرده‌اند، بارها مورد تهدیدهای مختلف از جمله تبعید و حذف فیزیکی قرار گرفته و این موضوع در مورد شاهرخ زمانی، دوست و همبندی من به تازگی رخ داد و غم از دست دادن او همچنان باقی است و در این میان خبر کشته شدن محمد حمادی نیز منتشر شد.

با توجه به شواهد و آنچه خانواده محمد در این باره گفته‌اند وی با وجود گذراندن ۷ سال از ۱۰ سال دوران محکومیتش اعدام شده است و کبودی‌های روی جسم بی جان وی گواه این صحبت‌ها است.

من خالد حردانی، زندانی سیاسی بعد از سالیان طولانی در زندان نه تنها با این موارد از نزدیک آشنایی دارم بلکه خودم هم مورد اینگونه تهدیدها قرار گرفته‌ام و این حرکت و اتفاق ناگوار را به شدت محکوم می‌کنم، چرا که نقض بارز حقوق بشر و گرفتن جان انسانی است که مرتکب جرم و جنایت هم نشده بود و اگر هم شده بود باز هم از بین بردنش نقض فاحش قوانین محسوب می‌شود.

با آرزوی تسلی خداوند برای خانواده مرحوم محمد حمادی و آرزوی صبر و بردباری برای این عزیزان و ذکر این موضوع که محمد در راه آزادی جان داد و یادش همیشه در قلب‌ها زنده خواهد ماند.

خالد حردانی، زندانی سیاسی زندان رجایی شهر کرج – یکشنبه، ۸ آذرماه ۱۳۹۴

ایران - مرگ مشکوک کارگر زندانی سیاسی ،شاهرخ زمانی - نکیسا بامداد

مردم ما بارها و بارها شاهد بوده اند در حکومتی که مرگ و تباهی انسانها از پایه های بنیادی وجودیش

bamdad   nekisa

می باشد و جنایت و خیانت به مردم در اصالتش پیوندی ناگسستنی دارد، وقتی مخالفان و معترضان را نتوانسته با سرکوب و شکنجه و تهدید و تطمیع وادار به تسلیم کند، اقدام به سربه نیست کردن آنان می کند. در این زمینه از دیرباز نمونه های فراوانی وجود دارد که بعنوان مثال می توان به مرگ کارگر وبلاگ نویس «ستار بهشتی»، «افشین اسانلو»، «علی رضا کرمی خیرآبادی»، «مهدی زانیه»، «منصور رادپور»، «امیرحسین حشمت ساران»، «پیام اسلامی» و پیش از آن به مرگهای مشکوک دیگری همچون مرگ «زهرا کاظمی» و یا «محسن دگمه چی» و «اکبر محمدی»

سکوت کردن در برابر جنایتهای خامنه ای به معنایدست باز دادن بیشتر به جنایتکاران در تداوم انجام جنایت های بعدیشان خواهد بود و مرگ مظلومانه شاهرخ زمانی باید زنگ بیداری همه وجدان های بشری باشد.

ایران - به ياد زنداني مقاوم ‫شاهرخ زماني...

زندانيان سياسي گوهردشت با تجمع در سالن 12 مراسمي به ياد شاهرخ زماني را گرامي داشتند. اين مراسم با يك دقيقه سكوت به نام ‫‏آزادي و نام ‫‏شهدايزنداني و به نام شاهرخ زماني شروع شد. در ادامه تعدادي از زندانيان ‫‏سياسيدر وصف تاريخ مبارزه سخنراني كردند و بعد دانشجوي زنداني ‫‏ميثاق يزدان نژاد خاطراتي از شاهرخ گفت. ‫‏زانيار مرادي ‫‏ترانه اي كردي اجرا كرد و ‫‏صالح كهندل و حسني ترانه اي آذري سرودند.

اين مراسم با اجراي ترانه معروف «مرغ سحر» به پايان رسيد.

شهید فهرمان خلق شاهرخ زمانی

ایران - مصاحبه با نينا زماني، دختر شاهرخ زماني زنداني سياسي بشهادت رسيده

شهید  آزادی شاهرخ زمانی

پیکر شاهرخ زمانی، زندانی سیاسی زندان رجایی شهر به سردخانه بی بی سکینه کرج منتقل شده است، خانواده او با تایید خبر درگذشت این فعال کارگری در زندان خواستار روشن شدن علت مرگ و توضیح مزدوران رژیم در این زمینه هستند و نینا زمانی، دختر شاهرخ زمانی می گوید که پدرش از نظر جسمی هیچ مشکلی نداشته و خانواده او خواستار کالبدشکافی و مشخص شدن علت مرگ هستند.

او می گوید که پدرش ۴ سال محروم از مرخصی و در۳ سال گذشته از ملاقات حضوری محروم بوده و حالا درحالی خبر مرگ او از سوی مسولان زندان تایید شده که هیچ بیماری جسمی یا مشکل جسمی که منجر به مرگ شود نداشته.

مزدوران رژیم زندان رجایی شهر و دستگاه قضایی به صورت رسمی توضیحی درباره مرگ شاهرخ زمانی نداده اند اما نینا زمانی می گوید که در مراجعه به زندان رجایی شهر به آنها گفته شده که پدرش سکته مغزی کرده است.

شاهرخ زمانی، نقاش ساختمان و فعال کارگری که از سال ۹۰ به اتهام تلاش برای تشکیل تشکل های کارگری از جمله سندیکای کارگران نقاش زندانی و به ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شده بود. نینا زمانی در مصاحبه با روز می گوید: امروز بعد از ظهر یک تماس مبنی بر این خبر داشتیم مراجعه کردیم زندان رجایی شهر که آنجا زندانی بود، گفتند واقعیت دارد و منتقل شده به سردخانه بی بی سکینه که در کرج است. رفتیم آنجا تایید کردند که تحویل گرفته اند. قرار شد ما فردا صبح پی گیر شکایت باشیم و کارهای کالبدشکافی که علت دقیق مرگ مشخص شود.

دختر شاهرخ زمانی توضیح می دهد: پدر من هیچ مشکلی جسمی نداشت و کاملا سالم بود. برای همین اصلا باورمان نشده و نمی شود و شوکه هستیم. فردا حتما شکایت می کنم و فرم کالبدشکافی را در پزشکی قانونی پر می کنم باید مشخص شود. سم شناسی و هرچیز دیگری.

برخی وب سایت ها از سکته مغزی این فعال کارگری در زندان خبر داده اند و برخی نوشته اند که او بعد از اعتصاب غذاهای طولانی مشکل جسمی داشته و تحت درمان قرار نگرفته. دخترش می گوید: بله چند بار اعتصاب غذا کرده بود و به همین دلیل خیلی ضعیف شده بود اما مشکل اینطوری نداشت که. اینها کذب محض است پدر من کاملا سالم بود. موقعی که به زندان رسیدیم ساعت یک ربع به ۹ شب بود و آن ساعت بخش اداری اش تعطیل است و جوابی به ما ندادند فقط گفتند منتقل شده بی بی سکینه و ما هم رفتیم آنجا.

آنجا هم چون تحویل گرفته بودند فقط تایید کردند و گفتند فردا ساعت ۷ و نیم صبح اینجا باشید. ما هنوز ندیده ایم پیکر پدرم را و من نمی توانم الان هیچ نظری بدهم، هنوز نمی دانم واقعا چه اتفاقی افتاده علت های مختلفی ممکن است وجود داشته باشد به ما گفته اند سکته کرده و ما هنوز نمی دانیم. همین طوری هم چیزی را نمی پذیریم. تا انتها پی گیری می کنم و تا علت دقیق را نفهمم از پا نمی نشینم تا انتها پی گیری می کنم که علت دقیق را بفهمم.

نینا زمانی سپس با اشاره به محرومیت پدرش از مرخصی و ملاقات حضوری در طی سالهای اخیر می گوید: اصلا به پدر من یک بار هم مرخصی ندادند. بهمن ماه مادربزرگ من فوت شد باز هم ندادند. مادربزرگ من از غصه پدرم مریض شد، سرطان گرفت و فوت کرد. برای مرخصی هم حتی من پی گیری کردم. اجازه ندادند. حتی ما ملاقات حضوری هم با پدرم نداشتیم. از موقعی که پدرم را بردند رجایی شهر این ۳ سال ما نه ملاقات حضوری داشتیم نه مرخصی دادند. قبلا زندان تبریز که بود حداقل ملاقات حضوری داشتیم اما این سه سال هیچی.

سوال می کنم که مشکل شان با پدر شما چی بود که این همه سال محروم از مرخصی و ملاقات حضوری بود و چنین برخوردهایی با او می کردند. نینا زمانی می گوید: اینجا فقط پدر من نیست با خیلی از زندانیان سیاسی چنین رفتارهایی می کنند علت اش هم این است که آدم های بزرگی مثل پدر من در مقابل ظلمی که به آنها می شد سکوت نمی کردند دائما بیانیه صادر می کردند و با رسانه ها مصاحبه می کردند. در یک کلام اینکه شرایطی که به انها اعمال می شد را نمی پذیرفتند. تمام کسانی که اینطور هستند و الان هم هستند با آنها همین برخورد می شود. انتظار دارند که مردم سرشان را بینذازند پایین و هر بلایی می خواهند سرشان در بیاورند.

دختر شاهرخ زمانی می افزاید: واقعا پدر من در اوج مظلومیت رفت. خیلی به او ظلم شد در این ۴ سالی که زندان بود. حتی نتوانست با مادر خودش خداحافظی کند. حتی من در این مدت ازدواج کردم برای عروسی من نتوانست بیاید برای عقد من نتوانست حضور داشته باشد و آرزوی همه چیز را بر دلش گذاشتند اما باید بمیرند و این آرزو بر دلشان بماند که امثال پدر من سکوت کنند. آنها می میرند هم روح شان زنده است و راهشان ادامه دارد.

ایران - زندانی سیاسی صالح کهندل :شاهرخ قهرمان هرگز نمی‌میرد

زندانی سیاسی صالح کهندل

نوشته‌ای از صالح کهندل،لحظاتی از هنگام مواجه با چهره خونین زندانی سیاسی شاهرخ زمانی 

شاهرخ قهرمان هرگز نمی‌میرد

يك ساعت قبل هم سلولى، همشهرى وهم رزم قهرمان شاهرخ زمانى،با حالت اضطراب به سراغم آمد وگفت: شاهرخ را هرچه صدا ميكنم جواب نمى دهد وهيچ حركتى ندارد، بى اختيار گفتم مگر ميشود او حركتى نداشته باشد ؟ شاهرخ حتى درخواب هم جنب وجوش دارد، به سراغش رفتم وقتى چهره اش راديدم كه خون از دهان ودماغش بيرون زده بود وهيچ حركتى ندارد ، باور نكردم ، نه اين شاهرخ نيست وامكان ندارد او به خواب ابدى برود ، چون اورابه اين جرم متهم كرده بودند كه مرده ها رازنده ميكند وآنها كه در خواب هستند بيدار ميكند، وچگونه امكان دارد كسى كه ازخواب نفرت دارد به خواب ابدى برود ؟ نه من باور ندارم كه او مرده است ، بلكه او مثل هزاران قهرمان ديگر شهيد وگرامى جاودانه شد وهر لحظه بر سر ظالمان فرياد ميزند ومردم را به مقاومت دعوت ميكند ،بى اختيار زار زار گريه ميكردم وكسى نبود كه دلداريم بدهد ، ناگهان احساس كردم با نگاهى دوست داشتنى در كنارم ايستاده وبازبان شيرين مادريش ( تركى) فرياد مى زند و ميگويد ( انقلابلارهيچ وقت اولمزلو) انقلابى هيچ وقت نمى ميرد ( بونى فقط انقلابيلارقانارلار) اين را فقط يك انقلابى ميفهمد ، اشك چشمانم را پاك كردم ولى چرا دروغ بگويم اين فقط يك حركت شكلكى بود وفايده نميكرد باز اشك چشمانم امانم نميداد دوباره احساس كردم دركنارم ايستاده وميگويد ، چرا براى من گريه ميكنى توكه من را بهتراز هركس ميشناسى و مى دانى من براى خوشبختى وشادى مردم مبارزه ميكنم وهيچ وقت نخواهم مرد ولى اگر دلت گرفته و مى خواهى گريه كنى من رابهانه نكن به اطرافت نگاه بكن وبه حال انها گريه بكن كه سالهاست روحشان مرده وفقط به ظاهر زنده اند.

آرى شاهرخى كه من مى شناسم بزرگتر از مرگ است .

او هرگز نخواهد مرد .

وبراى احياى حقوق كارگران هميشه فرياد خواهد زد.

زندان گوهردشت كرج.

صالح كهندل - زندان گوهردشت

١٣٩٤/٦/٢٢

ايران : زنداني سياسي شاهرخ زماني به نحو مشكوكي در زندان گوهردشت جان باخت

زنداني سياسي شاهرخ زماني 

وي بارها از سوي دژخيمان به مرگ تهديد شده بود.

فراخوان به تشكيل كميته حقيقت ياب بين المللي در باره مرگ مشكوك زندانيان سياسي.

زنداني سياسي مقاوم شاهرخ زماني، فرزند دلير مردم آذربايجان بعد از ظهر روز یکشنبه ۲۲ شهریور ماه به نحومشكوكي در زندان گوهردشت جان باخت. همبندان او در سالن 12 بند 4 ساعت 5 بعد از ظهر جسد او را با دهاني پرخون و سري كبود در تختش در زندان يافتند. وي تا ساعت 10 صبح امروز در كنار هم بندانش بوده و مانند هميشه سرحال و با نشاط بوده است. وي به طور ثابت ورزش مي كرده است.

دژخيمان و مأموران اطلاعات كينه و خشم عميقي از او به دل داشتند و از هيچ اذيت و آزاري در حق او فروگذار نمي كردند و بارها او را به مرگ تهديد كرده بودند. وي قبل از مرگش در ياداشتي نوشته بود: «در اداره اطلاعات به صورت مستقيم و يا غير مستقيم تهديد به مرگ شده ام از جمله مسموميت، قرار دادن در کنار افراد عادي مبتلا به ايدز، وادار کردن افراد نامتعادل رواني، جاني و خطرناک به درگيري با من، قرار دادن افراد اطلاعاتي در پوشش زنداني در کنار من که مرا تشويق به فرار مي کردند تا حين فرار با تير کشته شوم که با شناسايي و افشاي اين افراد از آنها دور شده ام. .... در مورد هرگونه عواقب از اين قبيل من به همه هشدار مي دهم. مرگ من در زندان به هر دليل متوجه مسئولين مي باشد».

شاهرخ زماني، كارگر نقاش 51ساله، به خاطر فعاليتهايش در دفاع از حقوق كارگران، از جمله برقراري بیمه تأمین اجتماعی و بیمه بیکاری براي كارگران نقاش بارها بازداشت شد. او در سالهاي اسارتش در زندانهاي تبريز، يزد، قزل حصار و گوهردشت كرج تحت شديدترين شكنجه ها و اعمال فشارها قرار داشت.

او نخستين بار در سال 72 به اتهام فعالیت مخفيانه در سندیکای نقاشان دستگیر و 18ماه زنداني شد. بار ديگر در 18خرداد 90 در تبريز دستگير و به اتهام «تبليغ عليه نظام» به 11 سال زندان محكوم شد. در شهريور 92 بار ديگر در دادگاههاي فرمايشي آخوندها محاكمه و به اتهام «توهين به رهبري» به شش ماه حبس اضافي محكوم شد.

شاهرخ زماني بارها به سلولهاي انفرادي و بند قرنطينه منتقل شد و در اعتراض به اين سبعيتها دست به اعتصاب غذا زد. هيچگاه اجازه ملاقات حضوري با خانواده اش را نداشت و نگذاشتند در مراسم ختم مادر و مراسم ازدواج دخترش شركت كند. در دوران اسارتش در تبريز، دژخيمان او را به بند زندانيان مبتلا به بيماريهاي خطرناك منتقل كردند. به خاطر شرايط وخامت بار زندان و شكنجه هاي شديد از انواع بيماريها رنج مي برد و امكان درمان در خارج از زندان هم به او نمي دادند. وي به خاطر مواضع سرسختانه اش در مقابل رژيم آخوندي از احترام ويژه يي در ميان زندانيان برخوردار بود و همواره پيشتاز حركات اعتراضي در زندان بود.

قتل مخفيانه زندانيان يك روش شناخته شده در رژيم آخوندي به ويژه در سالهاي اخير بوده است. ولي الله فيض مهدوي، اميرحسين حشمت ساران، منصور رادپور، افشين اسانلو از اين شمارند و پزشكي قانوني رژيم نيز در همه اين مورد با اعلام دلايل واهي سعي در توجيه مرگ آنها نموده است.

خانم مريم رجوي، رئيس جمهور برگزيده مقاومت ايران، ضمن تسليت به خانواده شاهرخ زماني و مردم قهرمان آذربايجان و عموم كارگران تأكيد كرد خون اين زنداني مقاوم همچون 120هزار شهيد راه آزادي تنها بر عزم و اراده مردم ايران براي سرنگوني اين رژيم ضد بشري مي افزايد و ياد و خاطره او مانند ديگر شهيدان راه آزادي در تاربخ ايران جاويدان خواهد ماند.

خانم رجوي سازمان ملل متحد به ويژه شوراي امنيت و عموم مراجع بين المللي مدافع حقوق بشر را به محكوم كردن شرايط غير انساني زندانهاي رژيم ايران و رفتار جنايتكارانه دژخيمان با زندانيان و اعمال انواع شكنجه ها و فشارها فراخواند و خواستار تشكيل يك هيأت بين المللي براي تحقيق در باره مرگ مشكوك زندانيان سياسي شد.

دبيرخانه شوراي ملي مقاومت ايران

22شهريور 1394 (13سپتامبر2015)

ایران - نوشته زندانی سیاسی شاهرخ زمانی چند روز قبل از جان باختنش

    در اداره اطلاعات تهدید به مرگم کردند

زندانی سیاسی کارگر شاهرخ زمانی چند روز قبل از جانباختنش از زندان گوهردشت کرج یادداشتی به بیرون فرستاده و نوشته که از سوی دژخیمان اطلاعات تهدید به مرگ شده است. در این یادداشت آمده است:

در پایان قابل تذکر می‌باشد که در اداره اطلاعات به‌صورت مستقیم و یا غیرمستقیم تهدید به مرگ شده‌ام از جمله مسمومیت ٬ قرار دادن در کنار افراد عادی مبتلا به ایدز، وادار کردن افراد نامتعادل روانی ٬ جانی و خطرناک به درگیری با من...

مبارز شهید شاهرخ زمانی