ایران - ترس رژیم ازسرنگونی وقیام

وحشت  خامنه ای جنایتکارازقیام وخیزش مردمی  در ایران 

برگزاری  نمایش  انتخابات در فضای کم سابقه امنیتی

آنچه  این روزها در سراسر  رسانه های رژیم  از آن صحبت میشود،دعوت به مشارکت  حداکثری  از جانب هردوباند است.

اما در عین حال  باند ولی فقیه  که صحبت از مشارکت حتی مخالفان  نظام میکنند،نسبت به خطر خیزش  وقیام مردمی که با عنوان ( فتنه)   از آن اسم میبرند، هشدار میدهد.

 ولی صورت  مسئله  این است  که هردوباند  رژیم سرنوشتشان  در این زمینه  به هم گره خورده است  که اگر قطار(فتنه) روی ریل  بیفتد دیگر نظام  جهل وجنایت توان مهارآنرا با سرکوب وسرنیزه هم ندارد وتمامیت نظام  پلید  آخوندی  را زیر خواهد گرفت  وله خواهد کرد.

در آستانه برگزاری نمایش انتخابات  رژیم آخوندی ، سرکردگان  نیروی سپاه وانتظامی رژیم  به صحنه آمده  وبا اشاره به ابعاد بسیج  قوای سرکوبگر رژیم در روز انتخابات ،وحشت رژیم  از خشم مردم نسبت  به شعبده انتخابات را برملا کردند.

پاسدار حسن کرمی، یکی دیگر از سرکردگان نیروی سرکوبگر انتظامی، مدعی شد که قوای سرکوبگر رژیم از ابتدای سال 94 برای مقابله با هر گونه تهد‌ید امنیتی در روز نمایش انتخابات رژیم طراحی کرده‌اند. وی گفت: «از مدتها قبل از انتخابات نیز نسبت به ارتقاء آمادگی رزمی، عملیاتی و آمادگی بصیرتی خود اقدام کردیم و در این راستا، از ابتدای سال جاری نیز آموزش به دیگر واحدهای نیروی انتظامی در سراسر کشور در دستور کار قرار گرفت. 

ایران - رأی ما، سرنگونی!

رأ ی ما سرنگونی 

واقعیت این است که مثل همیشه پاسخ جوانان و تمام مردم ایران به نظام ولایت‌فقیه یک چیز بیشتر نبوده و نیست. «نه» به تمامیت نظام جهل و جنایت آخوندها. رأی همه مردم ایران به‌ویژه جوانان هم یک چیز است، سرنگونی!

رأی من…

خیمه شب بازی آخوندی را

می‌کنم قاطعانه من تحریم

میهنم را به دست خود هرگز

ننمایم به دشمنان تقدیم

---------------

ننگ باشد برای هر انسان

که دهد رأی خود به این دیوان

که همه دشمنان ایرانند

خصم اسلام و دین و ایمانند

-----------------

رأی خود را که رأی انسانیست

رأی یک شهروند ایرانیست

به چنین ناکسان نخواهم داد

به فرومایگان نخواهم داد

------------------

دوجناح نظام در میدان

هردو هسنند زاده شیطان

این جناح چون شغال و آن سگ زرد

هر دو را طرد و نفی باید کرد

--------------------

رأی بنده به اصل آزادی است

به رفاه و به کار و آبادی است

رأی من نفی ظلم و بیداد است

رأی به انتخاب آزاد است

ایران - اعدام ريحانه، «ننگ خونين» در «هزار لايه دسيسه»

اعدام ریحانه سند رسوایی رژیم زن‌ستیزخامنه ای ضدبشر وروحانی قاتل2000ایرانی

ریحانه جباری دختر رشید مردم ایران بخاطر دفاع ازتن و جانش در برابر هزرگان و گزمگان رژیم سر بردار میشود. ریحانه هفت سال تمام در دخمه های قرون وسطی ملایان انواع شکنجه های روحی و جسمی را متحمل میشود اما تسلیم خواسته ها و دسیسه های نامردان روزگار نمیشود.

پرچم شرف و مقاومت ریحانه بردستان مادرش شعله برافراشته میشود. شعله پاکروان به خود و به جامعه قول میدهد تا آخر افشاگر جنایتی خواهد شد که بر ریحانه رفته است.

ظلم و تجاوز بر زنان در حکومت زن ستیز آخوندی جزء ماهیت جدایی ناپذیر این رژیم سفاک است.

نیش عقرب نه از ره کین است، اقتضای طبیعتش این است!

اعدام ریحانه سند رسوایی رژیم زن‌ستیزی است که پایه‌های حاکمیت خود را بر سرکوب و تبعیض علیه زنان بنا کرده است وگواه مظلوميت زن ایرانی است که ۳۷ساله همه عرصه‌های زندگیش تحت نام خدا و اسلام، هدف خشونت و تبعیض قرار می‌گیرد.

اعدام جنايتكارانه ريحانة جباري توسط دژخيمان رژيم آخوندي موجي از نفرت و انزجار بين المللي را برانگيخت. عفو بين الملل آن را «ننگ خونين حقوق بشر» خواند و پيش از آن خود ريحانه حكمش را رقم خورده در «هزار لايه دسيسه» ناميده بود.

به امید روزیکه  حکم ضد انسانی اعدام از همه کشورهای دنیا بویژه ایران رخت بربندد و خامنه ای  ضدبشر وروحانی جنایتکار بخاطر همه جنایتهایشان می بایست به پای میز محاکمه کشیده شده و به دست عدالت سپرده شوند.

البته ملاهای جنایتکاردر برابر رویش ناگزیر جوانه های آزادی خواهی هرروز درمانده تر وسقوطشان حتمی تر می شود.اما مهم این است که پرچم مبارزه همیشه برافراشته باقی است و ندای حق خواهی خاموش شدنی نیست و تا برچیدن بساط اعدام، امید و کارزار برای پیروزی ادامه خواهد داشت.

"و همچنان در برابر تندر می ایستیم "

"و خانه را روشن می کنیم و میمیریم"

ایران - پاریس:استقبال مریم رجوی از شصت و دومین قطعنامه محکومیت نقض حقوق بشر در ایران، در مجمع عمومی ملل متحد - 27 آذر - 1394

مریم رجوی ریئس جمهور برگزیده مقاومت ایران 

مریم رجوی:آخوندهاي حاكم كه۶۲باردرملل متحدمحكوم شده‌اندبايدبخاطرجنايت عليه بشریت محاكمه  شوند

پنجشنبه شب ۲۶آذر ۱۳۹۴ مجمع عمومي ملل متحد، نقض وحشيانه و سيستماتيك حقوق بشر در ایران به ويژه اعدامهاي جمعي و خودسرانه و خشونت و تبعيض فزاينده عليه زنان و اقليتهاي مذهبي و قومي را طي قطعنامه‌يي قويا محكوم كرد. اين شصت و دومین قطعنامه محكوميت رژيم ضد بشري آخوندی توسط ملل متحد است.

مریم رجوی، ضمن استقبال از اين قطعنامه گفت: نقض فزاينده حقوق بشر در ایران و محكوميت رژيم آخوندی در بالاترين مرجع بین‌المللی آنهم براي سالهاي متوالي و طي سه دهه  نشان مي دهد كه اين رژيم جايي در جامعه بین‌المللی ندارد و بايد از آن طرد شود. قاتلان مردم ایران كه اعدام ۱۲۰ هزار زنداني سياسي و ۷ قتل عام در اشرف و لیبرتی بخشي از كارنامه سياه آنان است بايد توسط شوراي امنيت ملل متحد مورد محاسبه قرار گرفته و به خاطر جنايت عليه بشریت محاكمه شوند. اين تنها راه احترام گذاشتن به آراي اكثريت كشورهاي جهان عليه نقض حقوق بشر در ایران در ۳۰ سال گذشته است. به‌خصوص كه عموم سردمداران كنوني رژيم در ۳۵سال گذشته در مناصب كليدي قرار داشته و در جنايت عليه بشریت سهيم بوده‌اند.

مریم رجوي افزود: اين محاسبه كه با سكوت در مقابل نقض حقوق بشر در ایران می‌توان پروژه‌هاي اتمي اين رژيم و صدور تروريسم و بنيادگرايي آن را مهار نمود، يك اشتباه خطرناك است كه از منافع كوتاه مدت اقتصادي و ملاحظات تنگ‌نظرانه سياسي ناشي مي‌شود. بي‌عملي در مقابل جنايت عليه بشریت، از سوي رژيم آخوندی چراغ سبز براي ادامه كشتار و شكنجه تلقي مي‌شود و آن را در جنگ‌افروزي در سوريه و عراق و تمامي منطقه تشويق مي‌كند و رژيم را مطمئن مي‌سازد كه جامعه جهاني در مقابله با تلاشهايش براي دستيابي به بمب اتمي جدي نيست.

قطعنامه «نگرانی جدی خود را از تناوب بالا و اجراي احكام اعدام در نبود سيستمهاي حفاظتي شناخته‌شده بین‌المللی .... و همچنین تحمیل و انجام حكم اعدام علیه نوجوانان و افرادي که در زمان ارتکاب جرم كمتر از  ۱۸ سال سن داشته‌اند» ابراز كرد و «برای لغو مجازات مرگ» و ممنوعيت «شکنجه یا سایر رفتارها و مجازات بیرحمانه، غیرانسانی یا اهانت آمیز.... در قانون و در عمل» فراخوان داد.

قطعنامه از «تبعیض و دیگر موارد نقض حقوق بشر علیه زنان و دختران» و «خشونت علیه پیروان اقلیتهای مذهبی به رسمیت شناخته شده یا ناشده» قویاً ابراز نگراني كرد و از رژيم ایران خواست به همه اشكال تبعيض و خشونت عليه زنان و اقليتهاي مذهبي و قومي و زباني در قانون و در عمل پايان دهد.

قطعنامه خواستار پايان دادن «به اعمال محدودیتهای شدید و گسترده علیه حق آزادی بیان، ابراز عقیده، انجمنها و تجمعات صلح آمیز ...» و آزادي كساني كه «خودسرانه بازداشت» شده اند، گرديد.

دبیرخانه شورای ملی مقاومت

۲۶ آذر ۱۳۹۴ (۱۷ دسامبر۲۰۱۵)

ایران - قتل یک دانشجوی رشته رباتیک موشکی دانشگاه خواجه نصیر طوسی تهران توسط عوامل جنایت‌پیشه رژیم آخوندی

رضا استادی، دانشجوی رشته رباتیک موشکی دانشگاه خواجه نصیر طوسی تهران توسط توسط مزدوران رژیم به قتل رسیده

 سرنوشت رضا استادي چه شد؟

‫‏رضا استادي ‫‏دانشجوي رشته رباتيك موشكي از ‫‏دانشگاه خواجه نصير به دست عوامل رژيم كشته شد!

از طرف دانشگاه با خانواده وی تماس گرفته و ضمن عنوان کردن این‌که او ‏خودکشی کرده است، ترتیبات انتقال جنازه به شهرستان دشتی داده می‌شود و انتقال جسد به استان بوشهر نیز توسط مزدوران انجام می‌شود.در همین رابطه پدر رضا، وقتی با اصرار زیاد در غسالخانه موفق به دیدن جسد فرزند خود می‌گردد متوجه آثار ضربات کارد و شکافتگی دست و همچنین شکستگی پای او می‌شود و مشخص می‌شود که موضوع نه خودکشی، بلکه فرزندشان به قتل رسیده است و یکی از بستگان نزدیک او نیز شهادت داد که خود هنگام غسل جسد در غسالخانه آثار ضربات کارد را روی جسد مشاهده کرده است.یک منبع مطلع گفته است تردیدی نیست رضا که یکی از دانشجویان با استعداد در رشته رباتیک بوده است توسط مزدوران رژیم به قتل رسیده است زیرا رژیم برای جلوگیری از درز اطلاعات خود از هیچ قتل و جنایتی فروگذار نمی‌کند.

ایران - مرگ مشکوک کارگر زندانی سیاسی ،شاهرخ زمانی - نکیسا بامداد

مردم ما بارها و بارها شاهد بوده اند در حکومتی که مرگ و تباهی انسانها از پایه های بنیادی وجودیش

bamdad   nekisa

می باشد و جنایت و خیانت به مردم در اصالتش پیوندی ناگسستنی دارد، وقتی مخالفان و معترضان را نتوانسته با سرکوب و شکنجه و تهدید و تطمیع وادار به تسلیم کند، اقدام به سربه نیست کردن آنان می کند. در این زمینه از دیرباز نمونه های فراوانی وجود دارد که بعنوان مثال می توان به مرگ کارگر وبلاگ نویس «ستار بهشتی»، «افشین اسانلو»، «علی رضا کرمی خیرآبادی»، «مهدی زانیه»، «منصور رادپور»، «امیرحسین حشمت ساران»، «پیام اسلامی» و پیش از آن به مرگهای مشکوک دیگری همچون مرگ «زهرا کاظمی» و یا «محسن دگمه چی» و «اکبر محمدی»

سکوت کردن در برابر جنایتهای خامنه ای به معنایدست باز دادن بیشتر به جنایتکاران در تداوم انجام جنایت های بعدیشان خواهد بود و مرگ مظلومانه شاهرخ زمانی باید زنگ بیداری همه وجدان های بشری باشد.

رودی جولیانی: به جای بن لادن، خامنه‌ای دنبال امپراتوری و خلافت اسلامی است

رودی جولیانی کاندیدای ریاست جمهوری پیشین و شهردار

رودی جولیانی، که در هنگام وقوع حادثه تروریستی 11سپتامبر 2011 شهردار نیویورک بود، طی مقاله‌یی در وال استریت ژورنال، به‌مناسبت سالگرد این جنایت، تأکید کرد: به جای بن لادن، خامنه‌ای دنبال امپراتوری وخلافت اسلامی است و تروریستهایش را به عراق و سوریه و یمن می‌فرستد.

ایران - سالروز كشتار مردم بي گناه در ‏يكشنبه‬ خونين در ‫‏ميدان‬ ژاله ‏تهران‬ به دست ‫‏ديكتاتوري‬ شاه.

رژيم شاه كه تا اين روز هر مانوري كرده بود تا مانع گسترش قيام شود، چهره ي حقيقي اش را نشان داد و اين كشتار وحشيانه خشم مردم را شعله ور كرد و به سرنگوني سرعت داد.

با وجود اينكه تعداد زيادي از مردم تهران از جمله زنان، حتي كودكان در اين جنايت به خاك و خون افتادند اما خميني كه در نجف بود از ترس سكوت كرد و حتي يك پيام تسليت نفرستاد!

ژاله خون شد و خونش سراسر ايران را فراگرفت تا پيروزي مردم بر ديكتاتوري شاه را رقم زند.

17شهریور57-ژاله در خون خفته 

گرامی وشعله ور ،اسطوره کبیر وفراموش ناشدنی اشرف در دهم شهریور 1392

ایران -  جنایت در اشرف

آری در دهم شهریور  آن مرگ های سرخ  وغرور آفرین  اولین لشگرهای  فدایی   در اشرف ،در رویش  دهها لشگر  فدایی دیگر در لیبرتی  زندگی وآزادی خلقی  خروشان  وقهرمان  را نوید  داد .بشارتی  بزرگ برای واژگونی  ودر هم ریختن  دنیای تیره  وتار  خامنه ای وروحانی  جنایتکارودست نشاندگان  عراقی  آنها،خون  اشرفیان  برتمامیت  آن ،خط بطلان  کشید.

این چنین بود  که اشرف از یک نام  به یک مرام وآنگاه از یک خاک به جهانی  از خیزش  وانقلاب  تبدیل گشت.

به پرچم  افراشته سرخی  که دردهها  اشرف دیگر تکثیر  شد، بالنده  وخجسته  روئید  وحیات  وجاودانگی هزار اشرف  را به واقعیتی محض  تبدیل کرد. 

  

جنایت در اشرف  زیباترین شهر جهان 

ایران - قتل عام زندانیان سیاسی سال67 بزرگترین جنایت ضد بشری بعد از جنگ جهانی دوم

ازفاجعه  تاحماسه

قتل عام  زندانیان سیاسی  ایران  درتابستان سال67،به عنوان بزرگترین  جنایت  ضد بشری بعد از جنگ جهانی دوم

مرداد  سال 67 بدون شک  درسینه تاریخ  ایران حک  شده وهر گز فراموش  نخواهد شد. این ماه  از یک سو یاد آور برگ زرینی  از فداکاری   ووفاداری  به آرمان آزادی  وپایبندی به اصول  واز سوی دیگر  افشاگر اوج شقاوت  وبی رحمی  خمینی  ودار ودسته  جنایتکار  حاکمش  بوده  وخواهد بود .

مینا انتظاری: اینجا اوین است.

بهار سال ۱۳۶۵ که دسته دسته بصورت تنبیهی از بند زنان زندان قزلحصاردوباره به زندان مخوف اوین منتقل میشدیم با مهناز فتحی گوهردانهآشنا شدم و خیلی زود دوستی صمیمانه مان شکل گرفت.... بعد از پنج سال تحمل درد و رنج و حبس و حرمان در زندانهای رژیم آخوندی، گویی این جابجایی ها و فشار و سرکوب های مستمر هیچ نقطه پایان و انتهائی هم نداشت.

همان روزهای اول ورود به بند جدید بود که حمله و هجوم نوبتی مجتبی حلوائی شکنجه گر بدنام اوین و اوباش پاسدارش برای منکوب کردن ما آغاز شد. آنها بیرحمانه ما را مورد ضرب و شتم قرار دادند و تا نفس داشتند با پوتینهای نظامی شان بچه ها را زدند. بطوریکه خودشان به نفس نفس افتاده بودند و در برابر اعتراض ما میگفتند: " شماها اگه آدم شدنی بودید توی این پنج سال شده بودید حالا فقط میخوایم یادتون بیاریم که اینجا اوین است!"

البته ما، همه ما، آن روزهای خون و جنون بازجویی در اتاقهای شکنجه اوین در زیر سیطره لاجوردی جلاد و شبهای تیرباران یاران و کابوس شمارش تیرهای خلاص عزیزان همبندمان را در سال شصت کاملآ بیاد داشتیم و خیلی از ما هنوز از آثار زخمهای عمیق جسمی و روحی آن ایام رنج میبردیم.... و ابدآ به یاداوری مجتبی حلوایی، آن دژخیم مسئول جوخه اعدام اوین، نیازی نداشتیم!

  بخصوص که ما از قزل حصار میامدیم و بسیاری از خواهران ما شکنجه گاه «تابوت، قبر یا قیامت» حاج داوود رحمانی و همینطور «واحد مسکونی» مخوف را پشت سر گذارده بودند. در واقع ما «دوزخیان روی زمین» چند سال بود که با تمام وجود و با جسم و جان خویش «دوران طلایی» آن امام شقاوت پیشگان را تجربه میکردیم...

در چنین فضایی از سرکوب که مستمرا اِعمال میشد، دوستی های ما با یاران همدرد و همبندمان نیز دوام و قوام بیشتری می یافت تا جائیکه حالا بعد از پنج سال رنج و شکنج و پایداری، جمع مجاهدین زندانی با انسجام و اتحاد خاصی، در هر بند و تحت هر شرایطی، همچون تن واحد عمل میکردیم...

ایران - نسل کشی شقاوت آمیز خمینی ضدبشر

اوین ،یکسال  قبل از قتل عام وجنایت علیه بشریت در سال67

کشتارزندانیان سیاسی ایران را، که ازدهه 60بشکل گسترده شروع شد به عنوان بزرگترین جنایت ضدبشری بعد ازجنگ جهانی دوم می توان نام برد. جنایتی که تمام جناحهای این رژیم در آن شریک و سهیم‌اند؛ بارانی از خون که خمینی ضدبشر تمام رژیمش را با آن غسل تعمید داد.

بنا بر توصیه خمینی جلادوخونخوار،مقامهای  نظام پلیدش ازمیرحسین موسوی نخست‌وزیر رژیم در آن دوران تاولایتی وزیرخارجه‌اش، در برابراعتراضهای بین‌المللی برضد شکنجه و اعدام در زندانها پاسخ می‌دادند«در ایران زندانی سیاسی نداریم»خمینی به آنها گفته بودمجاهدین وسایرزندانیان سیاسی را تروریست بنامندهرگز درباره وجود «زندانی سیاسی» با هیچ طرف سیاسی وحقوقی در جهان گفتگو نکنند.زیرا«زندانی سیاسی» پدیده‌ و نامی است که وجودش و گفتگو درباره آن مشروعیت و آینده هر نظام سیاسی را سایه ‌به سایه و قدم به ‌قدم به زیر سؤال می‌کشد.

در زندان هیچ حرکتی خود به خودی شکل نمیگرفت. در پشت تمامی تحرّکات زندانیان، اعم از صنفی یا  سیاسی، تفکّری وجودداشت و افرادی بودند که نقش کیفی و سازمان دهنده بازی میکردند. جایگاه کیفی و نقش آفرینی افراد دارای سلسله مراتبی بود که بر پای صلاحیت ایدئولوژیک آنها شکل می گرفت و در عمل برای سایر بچه ها پذیرفته شده بود. به دلیل شرایط امنیتی  موجود در زندان جایگاه صلاحیتی  افراد برای همه روشن نبود و کسی هم آنچنان در این موارد کنجکاوی نمی کرد. هر کس آن کسی را میشناخت که با او در تماس بود و خطوط سیاسی را از او دریافت میکرد. برخوردهای لیبرالی به حداقل ممکن تنزّل یافته بود. به عنوان مثال، در بند 4 زندان قزلحصار محمود عبادی لاری، که از گردانندگان اصلی مناسبات بود، خود را فردی ساده جلوه داده  وهمه او را محمود قاچاقی صدا میکردند و تا سال 1363 که هویّت او لو رفت و برای بازجویی مجدد به اوین برده شد، به غیر از تعدادی اندک، کسی از جایگاه و نقش کلیدی  او دربند اطلاعی نداشت. یا مهدی جلالیان که آدم کم حرف و ساده و ساکتی بود و تا سال 1363 که لو نرفته بود کسی او را مطرح نمیدانست در حالی که به همراه و در کنار محمود بند را هدایت می کرد. هر دو در قتل عام سال 1367 سربدار شدند.

قتل  عام سا67  جنایت علیه بشریت